جاسیگاری درنا جاسیگاری چرم و قلم‌زنی با نقشِ دل‌انگیز «گل و مرغ»، پیوندی است میان دو هنرِ اصیل ایرانی؛ ظرافتِ چرم‌دوزی و صلابتِ مسِ قلم‌زنی. این اثر که در ابعاد متناسب ساخته شده، نمونه‌ای از هنر دست است که زیبایی و کاربری را در کنار هم نشانده است. بدنه‌ی این جاسیگاری با هنرِ قلم‌زنیِ دقیق بر روی فلز آراسته شده که طرحِ گل و مرغ بر آن نقش بسته است. این نقشِ کهن، نمادِ شادابی و همنشینی در هنر ایران است که با دستانِ هنرمند بر تنه‌ی سختِ فلز جان گرفته است. ترکیبِ این بدنه‌ی فلزی با چرم‌دوزیِ ظریف، افزون بر پایداری، ظاهری وزین و بااصالت به آن بخشیده است. این جاسیگاری نه تنها ابزاری کاربردی برای نگهداری سیگار است، بلکه به سبب طرح و ساختار هنری‌اش، می‌تواند بخشی از استایل شخصی یا پیشکشی ماندگار برای دوستداران هنرهای سنتی باشد. همنشینیِ رنگِ گرمِ چرم با درخششِ فلزِ قلم‌زنی‌شده، این اثر را به انتخابِ کسانی بدل کرده که به داشتن وسایلِ خاص و دست‌سازِ هنری دلبستگی دارند. ویژگی‌های محصول: - جنس: تلفیقِ چرم و فلز - طرح: گل و مرغ - سبک هنری:چرم دوزی و قلمزنی - ابعاد: ۱۱ × ۷ سانتی‌متر - کاربرد: نگهداری سیگار، دکور و پیشکشیِ هنری

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.

ورق زدن تاریخ به ما نشان می دهد که استفاده از چرم به 1500 سال قبل از میلاد مسیح ع برمی گردد و در آن زمان معمولا بعنوان کاغذ برای نوشتن یا لباس و پاپوش استفاده می شده است، با گسترش تجربه ی استفاده و دانش مربوط به چرم، انسان از آن بعنوان چادر، بستر، زیرانداز، وسیله دفاعی، زره، افسار، زین، کیف و چمدان و جلد کتاب نیز بهره برد و حتی در بقایای فراعنه مصر، چرم های زینتی که به عاج فیل و جواهرات مزین شده نیز به چشم می خورد. در قرون اخیر با پیشرفت ابزار آلات، استفاده های متنوعی از چرم صورت گرفت. در ایران ابتدا پوسن فقط بعنوان لباس جنگ در زمان هخامنشیان استفاده می شود اما در عصر ساسانی، دباغان و پوست سازان، بعنوان صاحبان یک صنعت مجزا به رسمیت شده می شدند. اکنون نیز چرم بعنوان یکی از محصولات صادراتی ایران در بازارهای جهانی جایگاه خود را دارد و خانه صنایع دستی تلفیق هنر نیز در راستای توسعه این پیشه با تلفیق صنعت چرم و هنرهای وابسته ی آن از جمله هنر حکاکی چرم، ملیله چرم، چرم دوزی نقش قابل توجهی در تحول و توسعه بازار این هنر-صنعت داشته است.