شکلات خوری گلاب این اثر هنری «مس و پرداز»، دست‌ساز با ارتفاع 40 سانتی متر و تلفیقی از مسگری و میناکاری است که از شهر اصفهان، نماد فرهنگ غنی ایران، سرچشمه گرفته است. این هنر نسبتاً جدید، با ترکیب تکنیک‌های سنتی و خلاقیت مدرن، برای تولید اشیاء تزئینی مانند گلدان و بشقاب به‌کار می‌رود. - فرآیند آفرینش آن با فرم‌دهی به مس توسط یک مسگر آغاز می‌شود. سپس نقوش ظریف و سنتی مانند گل و بوته یا حیوانات با رنگ‌های خاص بر روی آن نقش بسته و در نهایت، اثر با لعاب پوشانده شده و در کوره حرارت می‌بیند تا رنگ‌ها تثبیت و سطح آن براق شود. - از منظر فلسفی، این هنر تنها یک شیء تزئینی نیست؛ مس نماد جهان مادی و ترکیب آن با رنگ، نشان‌دهنده تحول معنوی است. نقوش طبیعی آن نیز نماد رشد و تعالی روح انسان محسوب می‌شوند. - برای نگهداری، تمیز کردن با پارچه نرم بدون پرز و پرهیز از مواد شوینده شیمیایی ضروری است. این اثر می‌تواند با زیبایی و تاریخچه غنی‌اش، به هر فضایی روحی تازه ببخشد.

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرهایی نظیر حکاکی روی فلز که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی حکاکی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای حکاکی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.