ساعت مچی شیدوَش این ساعت مچی زنانه، تجلی‌گاه پیوندی هنرمندانه میان اصالتِ هنر قلم‌زنی و زیباییِ نقوشِ کلاسیک ایرانی است. صفحه برنجی که با قلم‌زنیِ ظریف و دقیق آراسته شده، در میانِ فریمی با تضادِ چشم‌نوازِ رنگ‌های مشکی و طلایی محصور شده است. این اثر، فراتر از یک ابزارِ زمان‌سنج، زیوری است که اصالتِ فرهنگ ایرانی را بر دستانِ صاحبش به نمایش می‌گذارد و جلوه‌ای از شکوه و وقار را به استایلِ او می‌بخشد. طراحیِ بندِ این محصول با بهره‌گیری از نقش‌مایه‌های اصیلِ «گل و مرغ» و «اسلیمی»، هویتی متمایز به آن بخشیده است که در کنارِ بندِ فلزیِ همراهِ آن، امکانِ هماهنگی با پوشش‌های متنوع را فراهم می‌سازد. گنجاندنِ دو نوع بند، یکی با تزئیناتِ سنتی بر روی چرم و دیگری بندِ فلزی، انعطاف‌پذیریِ این ساعت را دوچندان کرده است. تلاقیِ طرح‌های اسلیمی بر روی بند با هنرِ دست بر روی صفحه، گویایِ دقتی است که در جزئی‌ترین بخش‌های این ساعت صرف شده است. این ساعت، انتخابی ماندگار برای بانوانی است که در جستجویِ اکسسوری‌های خاص و بیان‌گرِ هویتِ فرهنگی هستند. همنشینیِ رنگ‌های گرمِ فلز با جزئیاتِ نقوشِ گل و مرغ، محصولی پدید آورده که هم برای موقعیت‌های رسمی و هم برای استفاده‌های روزمره، انتخابی درخور است. داشتنِ چنین اثری، به معنایِ همراه داشتنِ روایتی از هنرِ اصیل است که در گذرِ زمان، ارزش و زیباییِ خود را حفظ خواهد کرد. ویژگی‌های اصلی: - جنس صفحه: فلز برنج مرغوب - جنس بند:‌ چرم مصنوعی‌(بند فلزی اضافه) - سبک هنری: قلم‌زنی - طرح: گل و مرغ و اسلیمی - ابعاد: ۲۴×۳ سانتی‌متر - کاربرد: اکسسوری، پیشکشی ارزشمند

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.