بشقاب آواز وصال بشقاب سفالی با طرح آواز وصال، اثری فاخر و چشم‌نواز از هنرهای اصیل ایرانی است که با جلوه‌ای شاعرانه و ترکیبی دلنشین از فرم و نقش، زیبایی هنر سنتی را به نمایش می‌گذارد. ساختار متناسب این بشقاب در کنار نقش‌پردازی ظریف و پرمایه‌ی آن، حضوری تماشایی و روح‌نواز پدید آورده و این اثر را به گزینه‌ای ارزشمند برای دوستداران صنایع‌دستی و آثار هنری ایرانی تبدیل کرده است. بر سطح این بشقاب، هنر نقاشی زیرلعابی با طرح آواز وصال و حیوانات مینیاتوری اجرا شده است؛ طرحی که با ظرافت در جزییات، هماهنگی در ترکیب‌بندی و غنای تصویری، جلوه‌ای سرشار از لطافت، حرکت و معنا به اثر می‌بخشد. حضور نقوش مینیاتوری حیوانات در کنار فضای شاعرانه‌ی طرح آواز وصال، یادآور زیبایی روایت‌های تصویری در هنر ایرانی است و ارزش هنری این بشقاب را دوچندان می‌سازد. دقت در اجرای خطوط و پرداخت سنجیده‌ی اجزای بصری، این اثر را به نمونه‌ای متمایز و ماندگار از هنر تزیینی ایرانی بدل کرده است. این بشقاب می‌تواند به‌عنوان اثری دکوراتیو در چیدمان دیوار، ویترین یا در کنار مجموعه‌ای از صنایع‌دستی، جلوه‌ای دلنشین و باشکوه ایجاد کند و فضای پیرامون را با حس اصالت و زیبایی غنا بخشد. همچنین انتخابی شایسته برای پیشکش نفیس و ماندگار است؛ پیشکشی هنرمندانه که در قالب اثری تماشایی، لطافت، شکوه و اصالت هنر دست ایرانی را به زیباترین شکل بازتاب می‌دهد. ویژگی‌های اصلی: - جنس: سفال با لعاب زیررنگ - سبک هنری: نقاشی زیرلعابی - طرح: آواز وصال و حیوانات مینیاتوری - ابعاد: ۳ × ۲۴ سانتی‌متر - کاربرد: بشقاب دکوراتیو، مناسب برای چیدمان هنری و پیشکش نفیس

نقاشی رنگ روغن فرایند نقاشی با رنگ روغن است که از آمیختن رنگدانه‌ها به روغن به عنوان چسب و پیونده بدست می‌آید. روغن به کار رفته در رنگ روغن از مواد متفاوت و با روش‌های مختلف تولید می‌شود که رایج‌ترین آنها، روغن بزرک، روغن دانه خشخاش، روغن گردو و روغن گلرنگ است.

ممکن است در موزه های مختلف آثار زیادی را دیده باشید که از جنس سفال بوده و بسیار قدیمی اند، با بررسی همین آثار کشف شده، انسان امروزی به این نتیجه رسید که از بین تمام صنایع بشری، سفالگری در میان قدیمی ترین صنعتها قرار می گیرد. گفته شده است زمانی که سبک زندگی انسانها از کوچ نشینی عشایری به ثبات کشاورزی تغییر یافت، مردم برای آبیاری محصولات خود آب را در سبدهای دستباف حصیری حمل میکردند ، آب رودخانه ها مقداری خاک رس در خود دارد این خاک رس در ظرف حصیری ته نشین می شد و با خشک شدن خاک رس شکل سبد به خود می گرفت. درنهایت مردم متوجه شدند که از این روکش های سفالی می توانند به عنوان ظروف محکم استفاده کنند آنها خاک رس را جمع می کردند به آن شکل می دادند و در آفتاب یا خاکستر داغ می پختند و گاهی آنها را با ابزارهای اولیه تزئین می کردند، بدین ترتیب بود که برای اولین بار ظروف سفالی متولد شدند. لعاب هم نوع خاصی از شیشه است که برای پوشش محصولات سرامیکی و سفالی بر روی بدنه آنها اعمال می شود، لعابها پس از ذوب شدن در کوره یک پوشش سخت ایجاد می کنند که با پوشاندن منافذ بدنه کالاهای سفالی، دوام آنها را افزایش می دهند. هنگامی که سفالگران ایرانی شروع به ساختن کوره های پیچیده تری برای پختن اشیاء سفالی خود کردند؛ مقداری از رسوبات مثل خاکستر و سودا به آن اضافه کردند و بدین ترتیب اولین نسل از لعابها مورد استفاده قرار گرفت. لعابهای سربی هم برای اولین بار در قرن هشتم به کار گرفته شد و به دلیل رنگ سفید و روشنی که بوجود می آوردند؛ مورد توجه قرار گرفتند. در طول این سالها لعاب به طور چشم گیری گسترش یافته و حدود ۱۰۰ سال است که رویکردهای جدید و متنوعی برای لعاب زنی ایجاد شده است.