شکلات‌خوری دلنواز این شکلات‌خوری مسی، تجسمی است از درخششِ بی‌پایانِ نور در دلِ فلزِ سرخ‌فام که با هنرمندیِ دستانِ استادکار، به طرح‌هایی بی‌نظیر بدل شده است. این اثر که با هنر «الماس‌تراش» مزین گشته، نه یک ظرف پذیرایی معمولی، بلکه نمایشی باشکوه از دقت و مهارت در تراش‌کاری است که هر بیننده‌ای را مجذوبِ بازیِ درخشانِ سایه‌ها و سطوح می‌کند. نقش‌مایه‌های ظریف و اسلیمیِ «ختایی» که با ضرب‌آهنگی موزون بر پیکره‌ مسی نشسته، روحِ هنر اصیل ایرانی را در کالبدِ مدرنِ این ظرف جاری ساخته است. در فرآیند خلق این شکلات‌خوری، فلز مس تحتِ فشار و تراش‌های دقیق الماس‌گونه قرار گرفته تا بستری برای نمایشِ اوجِ هنرِ ایرانی فراهم آید. ظرافتِ خطوطِ ختایی که با دقتی موشکافانه بر سطحِ تراش‌خورده نقش بسته، عمق و بُعدی خیره‌کننده به اثر بخشیده است؛ به‌گونه‌ای که تماشای آن در نور، یادآور رقصِ ذراتِ نور بر بستری از نقوشِ کهن است. ساختارِ این اثر با ظرافتی مثال‌زدنی همراه شده تا ضمنِ حفظِ استحکام، شکوهی چشم‌نواز را در لحظات پذیرایی به ارمغان آورد. این قطعه با قامتِ کشیده و درخششِ خیره‌کننده‌اش، نقطه کانونیِ هر میز پذیرایی خواهد بود و سلیقه بی‌بدیلِ صاحبِ خانه را در انتخابِ هنرِ اصیل و فاخر به نمایش می‌گذارد. اگر در پیِ پیشکش هستید که همزمان ترکیبی از هنرِ تراش‌کاری و نقوشِ سنتی را در خود جای داده باشد، این شکلات‌خوری انتخابی ماندگار است. اثری که فراتر از کاربریِ روزمره، یادگاری است نفیس از ذوقِ ایرانی که در گذرِ زمان، ارزش و زیباییِ خود را به خوبی حفظ خواهد کرد. ویژگی‌های اصلی: - جنس: فلز مس مرغوب - سبک هنری: الماس‌تراش - طرح: ختایی - ابعاد: ۱۱×۱۱×۲۴ سانتی‌متر - کاربرد: شکلات‌خوری، مناسب برای پذیرایی و تزئین دکوراسیون، پیشکش هنری و ماندگار

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرهایی نظیر حکاکی روی فلز که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی حکاکی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای حکاکی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.