ساعت مچی شهریار در گذرِ بی‌توقفِ لحظه‌ها، این ساعت فراتر از ابزاری برای نمایشِ سپری شدنِ زمان، تجسمی از ذوقِ هنرورانِ این مرزوبوم است. صفحه‌ی نقره‌ایِ آن با نگاره‌های ظریفِ «اسلیمی» آراسته شده؛ نقوشی که گویی در پیوند با زمان، از دلِ تاریخ برآمده‌اند تا بر دستانِ شما، روایتی از دیرینگی و زیبایی را بازگو کنند. این اثر، نه فقط وسیله‌ای برای دانستنِ ساغت و زمان، بلکه قطعه‌ای هنری است که در کوچک‌ترین بسترها نیز، شکوهِ نقش‌پردازیِ سنتی را به تصویر می‌کشد. تلالوِ سیمینِ نقره در صفحه‌ی این دست‌ساخته، بستری مانا برای هنرنماییِ قلم‌زن است که با دقت و ظرافت، ریزه‌کاری‌های اسلیمی را بر پیکره‌ی فلز نشانده است. بندِ چرمیِ قهوه‌ای با بافتِ «کروکدیل»، حسی از اصالت و وقارِ کلاسیک را به مخاطب القا می‌کند و همنشینیِ آن با درخششِ نقره، تضادی چشم‌نواز پدید آورده است. برای آن‌که این همراهِ هنری با هر پوششی هماهنگ شود، بندِ فلزیِ جایگزین نیز پیش‌بینی شده تا گزینه‌ای برای تنوع و جلوه‌ای نو فراهم باشد؛ بدنه‌ای که با پرداختی دقیق، کارآمدی و استواری را نیز در کنار زیبایی پیشکش می‌کند. این دست‌مایه، انتخابی متمایز برای کسانی است که زیبایی را در تقابلِ سنت و مدرنیته جستجو می‌کنند. تواناییِ تغییرِ ظاهر، آن را به آرایه‌ای منعطف بدل کرده که هم در ضیافت‌های رسمی، حضوری گیرا دارد و هم در خلوتِ روزمرگی، اصالتِ شما را نمایان می‌سازد. چه برای آراستگیِ فردی و چه به عنوان پیشکشی ماندگار، این ساعت یادگاری است از ذوقی که در هر ثانیه، خاطره‌ای از هنرِ ایران را زنده نگاه می‌دارد. ویژگی‌های اصلی: - جنس : فلز نقره مرغوب - صفحه: قلم‌زنی‌ شده با نقش‌مایه‌ی اسلیمی - بندها: بند چرمی قهوه‌ای با طرح کروکدیل به همراه بند اضافی فلزی - سبک هنری: قلم‌زنی - کاربرد: ساعت مچی، مناسب استفاده روزانه و رسمی، پیشکشی هنری و ماندگار

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.