مجسمه نورا هنر ساخت احجام فولادی و اجرای تکنیک‌های سنتی بر روی آن، از اصیل‌ترین، دشوارترین و ریشه‌دارترین شاخه‌های فلزکاری کهن ایران به‌شمار می‌رود. در این شیوه‌ی هنری فاخر، استادکار با شکل‌دهی دقیق به فلز سخت فولاد و بهره‌گیری از ابزارهای دست‌ساز، حجم‌هایی زنده و پرصلابت از نگاره‌های اساطیری و نمادهای حیات‌وحش پدید می‌آورد. پیوند میان استحکام و تیرگی ساختار فولاد با خطوط ظریف حجم‌پردازی، اثری با هویت منحصربه‌فرد، توازن بصری چشم‌نواز و اصالتی ماندگار در هنرهای دستی خلق می‌کند که نمایانگر مهارت و ذوق هنرمند ایرانی است. این مجسمه دکوراتیو به شکل پرنده‌ای تاج‌دار با پاهای کوتاه از فولاد مرغوب ساخته شده و ساختار بدنه آن با الهام از پرندگان اصیل ایرانی و جزئیات دم مشبک‌کاری طراحی و اجرا شده است. فرم متوازن تاج و برش‌های دقیق و شبکه‌ای در بخش دم پرنده، جلوه‌ای پویا و چشم‌نواز به بدنه بخشیده و تعادلی دل‌نشین میان فرم صلب فلز و خطوط ظریف برش‌ها ایجاد کرده است. پرداخت دقیق سطح و ایستایی بی‌نقص فرم، نمایانگر مهارت دست هنرمند و جزئیات ظریف ساخت این اثر است. این اثر زیبا، انتخابی ایده‌آل برای ارتقای حس و حال هنری فضاهای داخلی است و به‌زیبایی بر روی میزهای کار، قفسه‌های کتاب، کنسول‌ها و ویترین‌ها جلوه‌گری می‌کند. با تکیه بر متریال مستحکم فولاد، اصالت فلزکاری سنتی و فرم نمادین پرنده تاج‌دار، این مجسمه گزینه‌ای برازنده و پیشکشی فوق‌العاده نفیس و به‌یادماندنی برای اهالی فرهنگ و علاقه‌مندان به احجام دکوراتیو سنتی محسوب می‌شود. ویژگی های اصلی: - جنس: فلز فولاد مرغوب - طرح: پرنده تاج‌دار با دم مشبک‌کاری - سبک هنری: مشبک‌کاری - ابعاد: ۱۳ × ۷ × ۹ سانتی‌متر - کاربرد: دکوراتیو، چیدمان منزل و کار، و پیشکشی ارزشمند

مشبک‌کاری فلز، قصیده‌ای از نور و سایه است، که در تار و پود تاریخ تنیده شده. ریشه‌هایش در اعماق فرهنگ‌ها دوانده، و در هر دوره‌ای، نقشی نو بر خود گرفته. مس و برنج و آلومینیوم، در دستان هنرمند، به سازِ نقش درمی‌آیند؛ جان می‌گیرند و با طرح‌های خیال، فضا را به رقص وا می‌دارند. گویی هر برش، نغمه‌ای است که در سکوت فلز جاری می‌شود. در تاریخ کهن ایران، اولین نشانه‌هایش چون نجومی در دل شب درخشید. در دوران ساسانی، جرقه‌هایی از این هنر نمایان شد و کم‌کم، این شعله در قلب هنر اسلامی زبانه کشید. مساجد و بناهای مذهبی، با مشبک‌کاری، جلوه‌ای آسمانی یافتند. پنجره‌ها، چون چشمانی رو به نور، رقص سایه را به تماشا نشستند و سکوت فضا را به نجوا کشاندند. این هنر، نه فقط ابزاری برای تزئین، بلکه روحی بود که در کالبد معماری دمیده شد. در گذر زمان، مشبک‌کاری فلز، تکامل یافت و در جواهرسازی، طراحی داخلی و آثار تزئینی، حیاتی نو یافت. امروزه، این هنر، پلی است میان سنت و مدرنیته، و در هر اثر، داستانی از گذشته را در آینده نجوا می‌کند. گویی هر قطعه فلز، شعری است که در رقص نور و سایه، جاودانه می‌شود.

مجسمه‌سازی فلزی، هنری دیرپا و پویا، ریشه در اعماق تاریخ دارد و همواره در فرهنگ‌های گوناگون تکامل یافته است. در ایران ، این هنر سابقه‌ای کهن دارد، از هخامنشیان با مجسمه‌های سلطنتی گرفته تا هنر تزئینی صفوی و قاجار و آثار مدرن آغداشلو و دیگران مجسمه‌سازی فلزی همواره جایگاه ویژه‌ای داشته است. این هنر، با استفاده از مواد مقاوم و تکنیک‌های متنوع، همواره بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ و تمدن ایرانی بوده است. اما دیگر تمدن های بشری نیز گرچه به قدمت نوع پارسی اش نمی¬رسند ولی از مصر باستان، با مجسمه‌های طلایی و مسی خدایان و فراعنه، تا یونان و روم، که برنز در آثار دقیق و هنرمندانه‌ای چون پراکسی تلس به کار گرفته شد، این هنر همواره در اوج بوده است. قرون وسطی، شاهد استفاده از فلز در آثار مذهبی بود، اما رنسانس آن را به استفاده های دیگری نیز سوق داد. در دوران مدرن، فلزات نه فقط ماده‌ای برای خلق آثار زیبا، بلکه ابزاری برای بیان مفاهیم عمیق انسانی و اجتماعی شدند، هنرمندانی چون جیاکومتی و مور با استفاده از آهن و استیل، آثاری بدیع آفریدند و هنرمندان معاصر ایرانی نیز همواره در این مسیر پیشرو بوده اند و به ابداع در طراحی و شیوه های ساخت آثار فلزی پرداخته اند.