شکلات‌خوری سما فیروزه‌کوبی یکی از هنرهای فاخر ایرانی است که در آن خرده‌های فیروزه نیشابور با ظرافتی کم‌نظیر بر سطح فلز نشانده می‌شوند. این چیدمان هماهنگ و دقیق، در کنار درخشش طبیعی سنگ فیروزه، جلوه‌ای چشمگیر و ماندگار پدید می‌آورد و هویت اصیل هنر ایرانی را به زیبایی بازتاب می‌دهد. در این اثر، بدنه‌ی شکلات‌خوری از مس ساخته شده و بخش‌هایی از آن با فیروزه‌کوبی ظریف تزئین شده است. هماهنگی میان رنگ گرم مس و آبی درخشان فیروزه، جلوه‌ای دلنشین و چشم‌نواز ایجاد کرده و ترکیب‌بندی موزون ظرف، آن را به قطعه‌ای فاخر و زیبا تبدیل کرده است. تراش و پرداخت دقیق بدنه نیز احساس اصالت و کیفیت را دوچندان می‌کند و این اثر را مناسب چیدمان‌های کلاسیک و مدرن می‌سازد. این شکلات‌خوری می‌تواند در پذیرایی از مهمانان ظاهری خاص به میز پذیرایی ببخشد و در عین حال به‌عنوان یک عنصر دکوراتیو نیز ارزش خود را نشان دهد. همچنین انتخابی مناسب به‌عنوان هدیه‌ای ماندگار و اصیل برای دوستداران هنر ایرانی است. مشخصات کلیدی - جنس: فلز مس مرغوب و سنگ های فیروزه - تکنیک هنری: فیروزه‌کوبی - ابعاد: 27×14 سانتی‌متر - کاربرد: شکلات‌خوری، دکوراتیو، هدیه‌ای ماندگار و اصیل

سنگ؛ تکه ای از جان زمین است که در نظر فراعنه ی مصر و امپراطورهای آتن و پادشاهان ایران باستان گرفته تا هنرمندان بعد از اسلام، زیبنده ی اهرام و کاخ های مجلل اختصاصی یا مساجد همگانی بوده است و هنرمندان هر دوره با آیین ویژه ی خود، حاجت بزرگان را لبیک می گفتند و جان زمین را در خانه ها و کاخ ها یا گوشه کنار شهر جاری می‌کردند. کشف سنگ های کمیاب تر، جلوه ای جدید به رگ و ریشه ی زمین داد و سنگ ها و گوهرهای قیمتی نه به سبب زیبایی بلکه بخاطر قدرت جادویی نهفته در آنها بها پیدا کردند و طولی نکشید که بر نگین انگشتر انسان ساکن شدند. فیروزه هم سالها تنها در میان ساکنان انگشتر بوده است اما هنرمندان فیروزه کوب در قرن اخیر تکه های کوچک تری از آن را که ناخواسته هنگام استخراج از معدن به وجود می آمدند، با خلاقیت و روشی هنرمندانه بصورت یکپارچه کنار هم چیدمان کرده و با جلا دادن آن اینبار فیروزه به شیوه ای جدید در ظروف و زیورآلات مستقر شد و هنرمند ایرانی باعث شد تا جریان این روح استوار زمین از برازنده ترین معدن جهان در پیکر سنگ هایی روانه شود که با رنگ بی مانندشان، به نام خود، رنگی تازه را برای اهل زمین آفریده بودند؛ فیروزه های فیروزه ای که نام شان از دل واژه ی پیروز برآمده چرا که هرکس آنها را در کنار خود داشته است، کامیاب و موفق می شده است. پس از یافتن سنگهای فیروزه درشهر سوخته، باستان شناسان قدمتی هفت هزار ساله برای آن تخمین زده اند. گرچه سنگ است، اما چون آب بر نظر بیننده روان است و همان اندازه حیات بخش؛ شاید به همین سبب بسیاری معتقد بودند فیروزه؛ نه یک گوهر تزئینی، بلکه همراهی حیاتی است چراکه کم سویی را از چشم، افسردگی را از روان و انرژی تاریک بدخواهان را از صاحب خود دور می کند.