گلدان شید گلدان اناری، تندیسی از باروری و اصالت در هنرِ فلزکاری ایرانی است؛ اثری که در فرمِ گرد و خاص خود، یادآورِ نمادِ کهنِ انار در فرهنگ و هنرِ ایران است. این گلدان نه فقط ظرفی برای گل‌آرایی، که تندیسی مینیاتوری است که در آن، دو هنرِ «قلم‌زنی» و «مس‌ و پرداز» به ضیافتی مشترک نشسته‌اند. تلفیقِ این دو هنر، به اثر هویتی دوچندان بخشیده؛ جایی که هنرِ قلم‌زنی با ایجادِ برجستگی‌ها و بافت، به پیکره‌ی انارِ مسی جان می‌دهد و هنرِ مس‌ و پرداز با رنگ‌آمیزی‌های ظریف، روحِ نقاشی را در آن می‌دمد. نقش‌مایه‌های «ختایی» که با دقیق بسیار بر انحنای این گلدان نقش بسته‌اند، داستانی از رقصِ شاخه‌ها و گلبرگ‌ها را بازگو می‌کنند. استادکار با قلمِ خود، خطوطِ اصلیِ ختایی را بر پیکره‌ی مس نشانده و سپس با ظرافتِ رنگ‌آمیزی در تکنیکِ پرداز، این نقوش را به زیبایی آراسته است. تضادِ دلنشین میانِ فرورفتگی‌ها و برآمدگی‌های قلم‌زنی در کنارِ بازیِ رنگ‌ها در بخش‌های مس‌ و پرداز، عمقی تماشایی به اثر بخشیده که چشم را در هر زاویه‌ از این فرمِ ، به جست‌وجوی جزئیاتِ تازه‌تر وامی‌دارد. این گلدان اناری، گزینه‌ای متمایز برای چیدمان‌های گوناگون است؛ قطعه‌ای که می‌تواند در کانونِ توجهِ ویترین یا میز پذیرایی بنشیند و اصالتِ هنریِ ایرانی را به فضای خانه بخشد. انتخابِ این اثر به عنوانِ پیشکشی هنری، به معنایِ تقدیمِ نمادی از هنرِ دست‌ساز و زیباییِ ماندگار است؛ پیشکشی که همواره یادآورِ ذوقِ هنرور و سلیقه‌ی والای اهداکننده‌اش خواهد بود. ویژگی‌های اصلی: - جنس: فلز مس مرغوب - سبک هنری: قلم‌زنی و مس‌ و پرداز - طرح: گل‌های ختایی - ابعاد: ۱۳×۱۳×۱۷ سانتی‌متر - کاربرد: گلدان دکوراتیو، آرایه‌ی تزیینی و پیشکشی هنری مانا

مس و پرداز، به دلیل زیبایی و ظرافت، در تولید اشیاء تزئینی مانند گلدان، بشقاب و لوح‌های هنری کاربرد دارد و به نمادی از فرهنگ غنی ایران، به ویژه اصفهان، تبدیل شده است. این هنر نسبت به میناکاری و مسگری سنتی جدیدتر محسوب می¬شود و از ترکیب تکنیک‌های قدیمی با خلاقیت مدرن هنرمندان اصفهانی پدید آمده است. هنر مس و پرداز، تلفیق دانش و مهارت‌های هنرهای دستی ایران را نشان داده و به عنوان یکی از نمادهای فرهنگی برجسته در اصفهان، ارزش‌های تاریخی و هنری بسیاری را به ارمغان آورده است. گرچه این هنر چشمنواز یک ابداع معاصر است ولی برگرفته از هنرهای سنتی و باستانی مسگری، خمکاری و نقاشی به شمار می¬رود و دریچه ای نوین در عرصه هنر نقاشی برای هنرمندان و دوستداران هنر گشوده است.

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.