سنگاب جاودان این سنبلدان رومیزی نفیس و چشم‌نواز، از مس مرغوب ساخته شده و به تکنیک هنری زیبایی آراسته گشته است. بدنه مس با تراش‌های چندوجهی و دقیق الماس‌گونه (الماس‌تراش) تزئین شده که با انعکاس نور، جلوه‌ای درخشان و پرطنین ایجاد می‌کند. بر روی این بافت، طرح‌های ویژه‌ای با نقره به صورت آب‌کاری، نقش بسته است تا ترکیبی لوکس و منحصربه‌فرد از دو فلز ارزشمند مس و نقره ایجاد شود. وقتی آن را پر از میوه‌های تازه یا آجیل می‌کنید، گویی زمینی رنگین و پرمهره را در دل یک صور فلکی جای داده‌اید. این اثر، میزبانی از مهمانان را به مراسمی زیباشناختی تبدیل می‌کند و بر هر میزی، مهر تعلق و هنر می‌زند. ویژگی‌های کلیدی: جنس: مس باکیفیت تکنیک‌های تزئین: حکاکی روی مس + نقره‌کاری طرح: ترکیبی از گل و مرغ و ختایی ابعاد: ارتفاع 20 سانتی‌متر کاربرد: ظرف پذیرایی آجیل یا میوه خوری، عنصر دکوراتیو مجلل سبک: تلفیقی از سنتی و مدرن

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرهایی نظیر حکاکی روی فلز که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی حکاکی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای حکاکی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.