کاسه تهمینه این کاسه، جلوه ای فاخر از هم نشینی هنر آبگینه و قلم زنی است که شفافیت شیشه را با شکوه مس درهم می آمیزد. رنگ سبز یاقوتی بدنه، عمقی چشم نواز و جلوه ای اصیل به اثر بخشیده و در کنار نقش های ظریف قلم زنی شده مس، تصویری از هنر ایرانی و زیبایی ماندگار را پیش چشم می آورد. این ترکیب هنرمندانه، کاسه را به اثری فراتر از یک ظرف معمولی تبدیل کرده است. بدنه شیشه ای با رنگ سبز یاقوتی، در برخورد با نور جلوه ای زنده و تماشایی پیدا می کند و در کنار سطح مسی قلم زنی شده، تضادی دلنشین میان شفافیت، رنگ و فلز پدید می آورد. پایه کوتاه برنجی نیز با فرمی متناسب، بر استواری و شکوه اثر افزوده و جایگاهی شایسته برای نمایش آن فراهم کرده است. هماهنگی میان شیشه، مس و برنج، حاصل دقت و ذوق هنرمند در آفرینش اثری ظریف و چشم نواز است. این کاسه انتخابی درخور برای آراستن میز، ویترین و فضاهای هنری به شمار می آید و می تواند در چیدمان های رسمی و فاخر، جلوه ای از هنر اصیل ایرانی را به نمایش بگذارد. همچنین به عنوان پیشکشی ارزشمند برای دوستداران آبگینه، قلم زنی و آثار دست ساز، انتخابی ماندگار و دلنشین خواهد بود. ویژگی های اصلی: - جنس: فلز مس مرغوب، برنج و شیشه (رنگ سبز یاقوتی) - سبک هنری: آبگینه و قلم زنی - ابعاد: ۱۴×۱۴×۹ سانتی متر - کاربرد: دکوراسیون، آراستن میز و پیشکش ارزشمند

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.

هنر بلور سازی دستساز یکی از هنرهای سنتی باستانی است که ریشه‌ای عمیق در تاریخ و فرهنگ بشریت دارد. شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که اولین آثار بلور سازی به هزاران سال پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد. ، زمانی که انسان‌ها برای اولین بار به استفاده از مواد معدنی شفاف و درخشان پرداختند و با استفاده از فنون ساده اما با دقت، بلورهای زیبایی را به وجود می آوردند که نه تنها برای زیبا سازی محیط زندگی بلکه برای اهداف مذهبی و آیینی از آن استفاده می شد. ایران از دیرباز یکی از مراکز مهم تولید و ساخت محصولات بلورین بوده است. آثار بلورین ایرانی از دوران هخامنشیان و ساسانیان تاکنون بازمانده‌اند و نشان از مهارت و هنر دیرین این سرزمین دارند. از سوی دیگر، کشورهای مختلف جهان، از جمله مصر و چین نیز دارای تاریخچه غنی دراین زمینه هستند که هر کدام با سبک و روش‌های منحصر به فرد خود شهرت یافته‌اند. آثار بلورین در بسیاری از جوامع نماد ثروت، زیبایی و هنرمندی است. هنر بلور سازی دستساز نیز با وجود تکنولوژی‌های مدرن، همچنان اصالت خود را حفظ کرده و به عنوان یکی از دستاوردهای بزرگ هنری بشر باقی مانده است.