دیوارکوب دارا این دیوارکوب برنجی با نقش‌آفرینی طرح آهو در قابی چوبی، جلوه‌ای از ظرافت هنر قلم‌زنی را به نمایش می‌گذارد. سه بشقاب مزین به نقش آهو که با درخشش فلز برنج و گرمای قاب چوب ترکیب شده‌اند، تداعی‌گر پیوند میان طبیعت و خلاقیت انسانی هستند. تماشای این اثر در فضا، آرامش و اصالت را برای بیننده به ارمغان می‌آورد و چشم را به ضیافت زیبایی دعوت می‌کند. هنر قلم‌زنی بر روی این بشقاب‌های برنجی، حاصل ضربات دقیق و هنرمندانه قلم بر پیکره فلز است. استادکار با تبحر تمام، نقش آهو را با عمق و ظرافت به تصویر کشیده تا در کنار قاب چوبی، اثری ماندگار خلق شود. این همنشینی میان فلز و چوب، علاوه بر نمایش قدرت ساختاری، بر ارزش هنری و زیبایی بصری این دیوارکوب می‌افزاید. این دیوارکوب انتخابی برازنده برای آراستن دیوارهای منازل، محیط‌های کاری و دکوراسیون‌های فاخر است. حضور این اثر، شکوه هنر ایرانی را به محیط می‌بخشد و به عنوان پیشکشی ماندگار، برای دوستداران اصالت و زیبایی، اثری خاطره‌انگیز خواهد بود. اثری که فراتر از یک وسیله تزیینی، روایتی از هنر و عشق در قالب نقش‌ و نگارهای کهن است. ویژگی‌های اصلی: - جنس: برنج و چوب مرغوب - سبک هنری: قلم‌زنی - طرح: آهو - ابعاد: ۴۱×۱۸×۲ سانتی‌متر - کاربرد: دیوارکوب، دکوراسیون فضاهای فاخر و پیشکش ارزشمند

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.