کاسه سَمَندار این کاسه فاخر، جلوه‌ای چشم‌نواز از تلاقی حرکت سیال آب و استحکام فلز مس است که در قامت طرح برازنده موج تجلی یافته است. لبه‌های مواج و خطوط پویای این اثر، حسی سرشار از جریان، طراوت و سرزندگی را به نمایش می‌گذارند و پیوند این فرم آزاد با درخشش گرم و سرخ‌گون مس، فضایی آکنده از اصالت، گرما و وقار هنر سنتی پدید می‌آورد. سطح بدنه این ظرف با هنر چکش‌کاری دقیق و یکدست آراسته شده است، به گونه‌ای که هر ضربه دست هنرمند، بازتاب‌های نوری چشم‌گیری بر انحناهای موج‌گونه ظرف ایجاد می‌کند. بخش درونی کار با دقت تمام قلع‌کاری شده تا علاوه بر ایجاد بستری بهداشتی و ایمن برای استفاده و پذیرایی، جلایی درخشان به داخل ظرف ببخشد؛ همچنین بهره‌گیری از لایه محافظ نانو بر سطح اثر، ثبات کامل رنگ، ماندگاری درخشش اولیه و مقاومت در برابر کدر شدن مس را تضمین می‌نماید. این کاسه مسی با ابعاد استاندارد، انتخابی بی‌نظیر برای سرو انواع میوه، آجیل، تنقلات و میزبانی در مهمانی‌های خاص است. هماهنگی فرم سیال موج با بافت اصیل چکش‌کاری و پوشش نانوی رنگ‌ثابت، این اثر را به گزینه‌ای ممتاز برای چیدمان میزهای لوکس، دکوراسیون فاخر و هدیه‌ای گران‌بها برای دوستداران صنایع دستی بدل ساخته است. ویژگی‌های اصلی: - جنس: فلز مس مرغوب با پوشش قلع و پوشش نانو (رنگ ثابت) - طرح: موج - سبک هنری: مسگری(چکش‌کاری) - ابعاد: 14 × 16 × 24 سانتی‌متر - کاربرد: پذیرایی و سرو میوه و آجیل، چیدمان دکوراسیون فاخر، پیشکش ماندگار صنایع دستی

هنر مسگری از کهن‌ترین پیشه‌ها و هنرهای دستی سرزمین ایران است؛ هنری که ریشه‌های آن در ژرفای تاریخ این سرزمین جای دارد. از روزگاری که انسان نخستین دریافت فلز سرخ‌فام مس در دل خاک نهفته است و می‌توان آن را با آتش نرم کرد و به هیأتی نو درآورد، راهی تازه در آفرینش ابزار و زیور گشوده شد. یافته‌های باستان‌شناسی از روزگار هخامنشی، اشکانی و ساسانی نشان می‌دهد که فلز مس در زندگی مردمان ایران جایگاهی ویژه داشته است؛ از دیگ‌ها و تنگ‌ها گرفته تا سینی‌ها و آوندهای گوناگون که هم در زندگی روزمره به کار می‌آمدند و هم در آیین‌ها و بزم‌ها جلوه‌ای از شکوه و توانگری به شمار می‌رفتند. با گذر زمان و بالیدن ذوق هنرمندان، مسگری تنها به ساخت ابزار سودمند بسنده نکرد و به هنری آراسته بدل شد. استادکاران ایرانی با چکش و سندان، ورق‌های مس را شکل می‌دادند و با پرداخت و آراستن آن‌ها، به اشیایی جان می‌بخشیدند که هم سودمند بودند و هم چشم‌نواز. هر ظرف مسین، بازتابی از مهارت دست و اندیشه سازنده خویش بود و در بسیاری موارد نشانگر جایگاه اجتماعی و سلیقه صاحبان آن نیز به شمار می‌رفت. از همین رو، هنر مسگری در گذر سده‌ها به یکی از جلوه‌های برجسته هنرهای دستی ایران بدل شد؛ هنری که هنوز نیز در بازارها و کارگاه‌های سنتی، طنین چکش آن روایتگر پیوند دیرین انسان، آتش و فلز است.