نرخ یورو 2,120,000 ریال

قلمزنی

آجیل خوری برنجی قلمزنی آب نقره طرح گل و بته سایز 11 (10671)

موجود در انبار 15

قیمت (یورو) 70
قیمت (ریال) 148,400,000
هزینه ارسال (ریال) 4,240,000
هزینه بسته بندی (ریال)
6,360,000

ویژگی

وزن 600 گرم
وزن بدون بسته بندی 152
طول 10
عرض 10
ارتفاع 11

درباره محصول

آجیل‌خوری روشا نقش‌مایه‌های «اسلیمی» از بنیادین‌ترین و کهن‌ترین رگه‌های تزئینی در هنر و معماری ایران است؛ خطوطی نرم، سیال و درهم‌تنیده که ریشه‌ای در طبیعت دارند و با حرکتی موزون و پیوسته، ابدیت و جریان حیات را تداعی می‌کنند. این نقوش از دیرباز در کاشی‌کاری‌ها، نسخ خطی و فلزکاری‌های اصیل ایرانی حضور داشته و جلوه‌ای از نظم توأم با بی‌نهایتیِ زیبایی را به نمایش گذاشته‌اند. تلفیق این خطوطِ روان با فلز، هماهنگی باشکوهی میان سختی ماده و لطافت طرح پدید می‌آورد و اثری خلق می‌کند که از نزدیک نیز پر از جزئیات و رمز و راز است. این آجیل‌خوری از فلز برنج مرغوب ساخته شده و با قلم‌زنیِ برجسته‌ی الهام‌گرفته از طرح اسلیمی آراسته شده است. پیچ‌وتاب‌های ظریف نقش‌های اسلیمی با دقت بر سطح فلز حکاکی شده و پوشش آب‌نقره، درخششی نقره‌فام و چشم‌نواز به آن بخشیده است؛ به‌گونه‌ای که انحنای خطوط زیر نور، عمق و برجستگی خود را به زیبایی آشکار می‌کنند. فرم خوش‌فرم و ابعاد متناسب آن، این قطعه را به ظرفی کارآمد و دکوراتیو تبدیل کرده است. این آجیل‌خوری برای سرو آجیل، خشکبار و تنقلات در پذیرایی‌های روزمره و مجلسی کاربرد دارد و در چیدمان سفره‌های گوناگون مخصوصا در مراسم نوروز نیز جلوه‌ای فاخر و هماهنگ می‌آفریند. می‌توان آن را بر روی میز پذیرایی یا بوفه قرار داد و از اصالت هنری آن بهره برد؛ همچنین به‌عنوان پیشکشی ارزشمند و ماندگار برای مناسبت‌های مختلف، انتخابی شایسته است. ویژگی‌های اصلی: - جنس: فلز برنج مرغوب با پوشش آب‌نقره - طرح هنری: با الهام از طرح اسلیمی - سبک هنری: قلم‌زنی - ابعاد: ۱۰ × ۱۰ × ۱۱ سانتی‌متر - کاربرد: سرو تنقلات، پذیرایی، دکوراتیو و پیشکشی ارزشمند
در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.