دیوارکوب تخت جمشید این دیوارکوب مسی با قلم‌زنی برجسته، شکوه تخت جمشید را بر پیکره گرم و سرخ‌فام مس بازآفریده است. نقش الهام گرفته از معماری و نگاره‌های باشکوه ایران باستان، با برجستگی‌های چشم‌نواز بر سطح اثر نشسته و روایتگر عظمت، نظم و هنر دیرپای این سرزمین است. بازی نور بر فراز و فرود نقش‌ها، به این دیوارکوب جلوه‌ای زنده و پرابهت می‌بخشد. قلم‌زنی برجسته از هنرهای پرظرافت فلزکاری ایرانی است که در آن هنرمند با ضربات سنجیده قلم و چکش، نقش را از دل فلز بیرون می‌آورد. در این اثر، جزئیات طرح تخت جمشید با دقت اجرا شده تا شکوه سنگ‌نگاره‌های باستانی در قالبی مسی و ماندگار جلوه کند. همنشینی حجم، بافت و درخشش طبیعی مس، ارزش هنری این دیوارکوب را دوچندان ساخته است. این دیوارکوب انتخابی درخور برای آراستن دیوارهای خانه، دفتر کار، فضاهای فرهنگی و چیدمان‌های فاخر است. حضور آن در فضا، نشانی از علاقه به تاریخ و هنر ایرانی به همراه دارد و به عنوان پیشکشی ارزشمند برای دوستداران میراث کهن ایران، اثری ماندگار و چشم‌گیر خواهد بود. ویژگی‌های اصلی: - جنس: فلز مس مرغوب - سبک هنری: قلم‌زنی برجسته - طرح: تخت جمشید - ابعاد: ۲۹×۲۹×۳ سانتی‌متر - کاربرد: دیوارکوب، دکوراسیون فضاهای فاخر و پیشکش ارزشمند

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.