کاسه ترنج کاسه نقاشی زیرلعابی طرح ترنج، جلوه‌ای دلنشین و اصیل از هنرهای سنتی ایران است که با فرم ظریف و تناسب چشم‌نواز خود، از همان نگاه نخست، حس زیبایی و ظرافت را به مخاطب منتقل می‌کند. ساختار خوش‌پرداخت این کاسه، در کنار آرایه‌های هنرمندانه‌ی آن، اثری تزیینی و ارزشمند پدید آورده که می‌تواند جلوه‌ای خاص و هنری به فضای پیرامون ببخشد. بر سطح این کاسه، نقاشی زیرلعابی با طرح ترنج، بستری چشم‌نواز برای نمایش گل و برگ‌های ختایی فراهم آورده است. ترکیب هماهنگ این نقوش با ظرافت خطوط و لطافت نقش‌پردازی، جلوه‌ای زنده و پرمایه به اثر بخشیده و مهارت هنرمند را در اجرای جزییات به‌خوبی نمایان ساخته است. حضور نقش‌های ختایی در کنار ساختار متوازن ترنج، این کاسه را از یک ظرف ساده فراتر برده و به نمونه‌ای زیبا از هنر تزیینی ایرانی تبدیل کرده است. این کاسه، چه به‌عنوان عنصری دکوراتیو در چیدمان فضا و چه به‌عنوان اثری هنری در ویترین یا بوفه، حضوری چشمگیر و دلنشین خواهد داشت. همچنین انتخابی درخور برای پیشکشی نفیس و ماندگار است؛ پیشکشی که ذوق، اصالت و جلوه‌ی هنر دست ایرانی را در قالب اثری ظریف و تماشایی به همراه دارد. ویژگی‌های اصلی: - جنس: سفال با لعاب زیررنگ - سبک هنری: نقاشی زیرلعابی - طرح: ترنج، گل و برگ ختایی - ابعاد: ۵ × ۱۱ سانتی‌متر - کاربرد: کاسه دکوراتیو، مناسب برای چیدمان هنری و پیشکش نفیس

نقاشی رنگ روغن فرایند نقاشی با رنگ روغن است که از آمیختن رنگدانه‌ها به روغن به عنوان چسب و پیونده بدست می‌آید. روغن به کار رفته در رنگ روغن از مواد متفاوت و با روش‌های مختلف تولید می‌شود که رایج‌ترین آنها، روغن بزرک، روغن دانه خشخاش، روغن گردو و روغن گلرنگ است.

ممکن است در موزه های مختلف آثار زیادی را دیده باشید که از جنس سفال بوده و بسیار قدیمی اند، با بررسی همین آثار کشف شده، انسان امروزی به این نتیجه رسید که از بین تمام صنایع بشری، سفالگری در میان قدیمی ترین صنعتها قرار می گیرد. گفته شده است زمانی که سبک زندگی انسانها از کوچ نشینی عشایری به ثبات کشاورزی تغییر یافت، مردم برای آبیاری محصولات خود آب را در سبدهای دستباف حصیری حمل میکردند ، آب رودخانه ها مقداری خاک رس در خود دارد این خاک رس در ظرف حصیری ته نشین می شد و با خشک شدن خاک رس شکل سبد به خود می گرفت. درنهایت مردم متوجه شدند که از این روکش های سفالی می توانند به عنوان ظروف محکم استفاده کنند آنها خاک رس را جمع می کردند به آن شکل می دادند و در آفتاب یا خاکستر داغ می پختند و گاهی آنها را با ابزارهای اولیه تزئین می کردند، بدین ترتیب بود که برای اولین بار ظروف سفالی متولد شدند. لعاب هم نوع خاصی از شیشه است که برای پوشش محصولات سرامیکی و سفالی بر روی بدنه آنها اعمال می شود، لعابها پس از ذوب شدن در کوره یک پوشش سخت ایجاد می کنند که با پوشاندن منافذ بدنه کالاهای سفالی، دوام آنها را افزایش می دهند. هنگامی که سفالگران ایرانی شروع به ساختن کوره های پیچیده تری برای پختن اشیاء سفالی خود کردند؛ مقداری از رسوبات مثل خاکستر و سودا به آن اضافه کردند و بدین ترتیب اولین نسل از لعابها مورد استفاده قرار گرفت. لعابهای سربی هم برای اولین بار در قرن هشتم به کار گرفته شد و به دلیل رنگ سفید و روشنی که بوجود می آوردند؛ مورد توجه قرار گرفتند. در طول این سالها لعاب به طور چشم گیری گسترش یافته و حدود ۱۰۰ سال است که رویکردهای جدید و متنوعی برای لعاب زنی ایجاد شده است.