کیف شایرا این کیف برنجی، جلوه‌ای از وقار و ظرافت در هیئت یک اثر هنری است. آب نقره بر سطح برنج، درخششی لطیف و فاخر پدید آورده که در نخستین نگاه، اصالت و شکوه این محصول را آشکار می‌سازد. همراهی این جلوه فلزی با بند چرمی، ترکیبی دلنشین از استحکام و زیبایی آفریده است؛ ترکیبی که این کیف را از یک اکسسوری معمول فراتر می‌برد و به نشانه‌ای از سلیقه ممتاز بدل می‌کند. بر بدنه این اثر، هنر قلمزنی با طرح محرابی و اسلیمی به شکلی چشم‌نواز جلوه‌گر شده است. انحنای نرم نقش‌ها و نظم موزون خطوط، حال و هوایی روحانی و باشکوه به سطح کیف بخشیده و هر بخش آن را به عرصه‌ای برای نمایش مهارت استادکار بدل ساخته است. طرح محرابی، با وقار و توازن خاص خود، در کنار پیچش‌های اسلیمی، فضایی سرشار از اصالت ایرانی پدید آورده است؛ چنان که هر نگاه، جزئیاتی تازه از ظرافت اجرا و دقت هنری این اثر را آشکار می‌سازد. این کیف، انتخابی شایسته برای بانوانی است که در کنار کاربری روزمره، به ارزش هنری و هویت فرهنگی یک محصول نیز می‌اندیشند. حضور آن در استایل شخصی، نشانی از ذوقی فاخر و نگاهي ارجمند به صنایع دستی ایران است. همچنین این اثر می‌تواند پیشکشی نفیس و ماندگار برای کسانی باشد که زیبایی را در پیوند هنر، فلز و چرم جست‌وجو می‌کنند. ویژگی‌های اصلی: - جنس: فلز مرغوب برنج با پوشش آب نقره - تکنیک هنری: قلمزنی - طرح: محرابی و اسلیمی - بند: چرمی - ابعاد: ۲۲×۱۲×۴ سانتی‌متر - کاربرد: استایل روزمره، مجالس، پیشکش هنری و ماندگار

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.