گلدان هوراز فیروزه‌کوبی یکی از هنرهای ماندگار و اصیل ایرانی است؛ هنری که در آن سنگ‌های فیروزه با دقتی سرشار از ذوق بر بدنه فلزی نشانده می‌شوند تا زیبایی آسمان را به دل اشیاء بیاورند. گلدان صراحی پیش رو، نمونه‌ای ظریف از این هنر است که در آن فیروزه‌کوبی به شکلی هنرمندانه و در بخش‌هایی مشخص، در کنار درخشش فلز مس قرار گرفته است. در طراحی این اثر، فیروزه‌کوبی تنها در بخش‌هایی از بدنه گلدان اجرا شده تا تضاد چشم‌نوازی میان بافت آبی و درخشان فیروزه با رنگ گرم و صیقلی مس ایجاد شود. این همنشینی، افزون بر نمایش مهارت استادکار، به گلدان جلوه‌ای گیرا و چشم‌گیر بخشیده است. فرم صراحی‌گونه و خوش‌تراش این گلدان در کنار هنر فیروزه‌کوبی، اثری پدید آورده که هم اصالت هنری دارد و هم نمایی مدرن و دلنشین به محیط می‌بخشد. این گلدان با ابعاد جمع‌وجور و دل‌انگیز خود، گزینه‌ای بسیار مناسب برای تزیین گوشه‌ای از خانه، روی میزهای کار یا قفسه‌های دکوری است. همچنین اگر در پی پیشکشی هنری و ارزشمند برای همراهان خود هستید، این گلدان به دلیل دست‌ساز بودن و ترکیب هنرمندانه مس و فیروزه، انتخابی ماندگار و پرمعنا خواهد بود. مشخصات کلیدی: - جنس: فلز مس مرغوب و سنگ فیروزه - تکنیک هنری: فیروزه‌کوبی - ابعاد: ۲۰ × ۷ × ۷ سانتی‌متر - کاربرد: گلدان و پیشکش هنری

سنگ؛ تکه ای از جان زمین است که در نظر فراعنه ی مصر و امپراطورهای آتن و پادشاهان ایران باستان گرفته تا هنرمندان بعد از اسلام، زیبنده ی اهرام و کاخ های مجلل اختصاصی یا مساجد همگانی بوده است و هنرمندان هر دوره با آیین ویژه ی خود، حاجت بزرگان را لبیک می گفتند و جان زمین را در خانه ها و کاخ ها یا گوشه کنار شهر جاری می‌کردند. کشف سنگ های کمیاب تر، جلوه ای جدید به رگ و ریشه ی زمین داد و سنگ ها و گوهرهای قیمتی نه به سبب زیبایی بلکه بخاطر قدرت جادویی نهفته در آنها بها پیدا کردند و طولی نکشید که بر نگین انگشتر انسان ساکن شدند. فیروزه هم سالها تنها در میان ساکنان انگشتر بوده است اما هنرمندان فیروزه کوب در قرن اخیر تکه های کوچک تری از آن را که ناخواسته هنگام استخراج از معدن به وجود می آمدند، با خلاقیت و روشی هنرمندانه بصورت یکپارچه کنار هم چیدمان کرده و با جلا دادن آن اینبار فیروزه به شیوه ای جدید در ظروف و زیورآلات مستقر شد و هنرمند ایرانی باعث شد تا جریان این روح استوار زمین از برازنده ترین معدن جهان در پیکر سنگ هایی روانه شود که با رنگ بی مانندشان، به نام خود، رنگی تازه را برای اهل زمین آفریده بودند؛ فیروزه های فیروزه ای که نام شان از دل واژه ی پیروز برآمده چرا که هرکس آنها را در کنار خود داشته است، کامیاب و موفق می شده است. پس از یافتن سنگهای فیروزه درشهر سوخته، باستان شناسان قدمتی هفت هزار ساله برای آن تخمین زده اند. گرچه سنگ است، اما چون آب بر نظر بیننده روان است و همان اندازه حیات بخش؛ شاید به همین سبب بسیاری معتقد بودند فیروزه؛ نه یک گوهر تزئینی، بلکه همراهی حیاتی است چراکه کم سویی را از چشم، افسردگی را از روان و انرژی تاریک بدخواهان را از صاحب خود دور می کند.