گلاب‌پاش طرب گلاب‌پاش صراحی در فرهنگ ایرانی تنها ظرفی برای نگهداری و پاشیدن گلاب نیست؛ بلکه نمادی از پاکی، مهمان‌نوازی، طراوت و خاطره جمعی آیین‌های اصیل ایرانی به شمار می‌رود. گلاب، با رایحه‌ای لطیف و پیوندی عمیق با مراسم مذهبی، جشن‌ها و پذیرایی‌های سنتی، در این ظرف به عنصری از فرهنگ و معنویت تبدیل می‌شود. فرم صراحی‌مانند گلاب‌پاش، با گردنی کشیده و بدنه‌ای متوازن، یادآور حرکت آرام و صعودی رایحه در فضاست؛ گویی عطر گل از کالبد ظرف برخاسته و فضای پیرامون را با لطافت و آرامش آکنده می‌سازد. در تزیین این اثر، ترکیب «نقوش ختایی و اسلیمی سنتی» جلوه‌ای ویژه دارد. گردش‌های موزون و پیوسته نقوش اسلیمی، نمادی از تداوم، نظم و حرکت بی‌پایان هستی هستند و گل‌های ختایی، با ظرافت و شکوفایی خود، طراوت باغ و زایش طبیعت را به تصویر می‌کشند. هم‌نشینی این دو عنصر بر سطح میناکاری‌شده، تعادلی میان حرکت و سکون، هندسه و طبیعت، و سنت و زیبایی ایجاد می‌کند. بدنه این گلاب‌پاش مانند صفحه‌ای کوچک از باغ ایرانی است که در آن، هر پیچش و گلبرگ با هدف ایجاد هماهنگی و ریتم بصری طراحی شده است. از نظر فنی، این گلاب‌پاش بر پایه‌ای از مس مرغوب ساخته شده و بدنه صراحی آن با دقت شکل گرفته است تا تناسب میان بخش پایینی، گردن باریک و دهانه آن حفظ شود. سطح مس پس از آماده‌سازی، با لایه‌های لعاب کوره پوشانده شده و طی چند مرحله پخت در حرارت بالا، به سطحی صاف، براق و مقاوم تبدیل شده است. سپس نقوش ختایی و اسلیمی سنتی با رنگ‌های معدنی و قلم‌گیری ظریف بر روی بدنه اجرا شده و در مرحله پخت نهایی، رنگ‌ها با لعاب پیوندی پایدار پیدا کرده‌اند. این گلاب‌پاش با ابعاد ۱۸*۹ سانتی‌متر و ارتفاع ۳۵ سانتی‌متر، انتخابی مناسب برای تزیین میز، کنسول، ویترین و فضاهای پذیرایی است و می‌تواند به‌عنوان هدیه‌ای ارزشمند از هنر و فرهنگ ایرانی مورد استفاده قرار گیرد. اجرای دستی نقوش باعث می‌شود هر قطعه ویژگی‌های بصری خاص خود را داشته باشد و تفاوت‌های جزیی در طرح و رنگ نسبت به تصویر، بخشی از اصالت هنر دست‌ساز آن باشد. ویژگی‌های اصلی: - جنس: مس مرغوب با پوشش لعاب کوره - طرح هنری: نقوش ختایی و اسلیمی سنتی - سبک هنری: میناکاری - ابعاد: ۱۸*۹ سانتی‌متر (ارتفاع ۳۵ سانتی‌متر) - کاربرد: مناسب برای نگهداری و پاشیدن گلاب، تزیین میز و کنسول، چیدمان ویترین و هدیه‌ای فاخر و اصیل - محصول در طرح‌ها و رنگ‌های مختلف می‌باشد لذا ممکن است محصولی که به دست شما می‌رسد متفاوت با عکس باشد.

هنر میناکاری تلفیقی از همکاری درخشان خاک، آتش، کوره و دستان هنرمندی است که فلزات و گاهی حتی شیشه، سرامیک و سفال را زینت می بخشد. سابقه ی این هنر به 1500 سال قبل از میلاد بر می گردد و طبق بررسی های باستان شناسان دنیا؛ میناکاری اولین بار در ایران سر برآورده و گرچه اکنون در مهد این هنر، یعنی شهر اصفهان بیشتر از مس برای آفرینش آثار مینا استفاده می کنند ولی یکی از قدیمی ترین آثار میناکاری روی فلز، یک بازوبند طلا مزین به میناکاری مربوط به دوران هخامنشیان است که در موزه ویکتوریا و آلبرت لندن نگهداری می شود. نقطه ی اوج این هنر در تاریخ، دوران سلجوقیان بوده که در آن زمان ظروف برنجی و مینا را به کشورهای دیگر نیز صادر می کردند. در زمان صفویان این هنر به طرح های مینیاتوری و ظروف نقره گرایش بیشتری پیدا کرد و امروز نیز شرکت تلفیق هنر با ارائه آثار مزین به میناکاری، سعی دارد تا روح حقیقی ایرانی را در جامعه مدرن امروز، زنده نگه دارد.