کاسه شمسه کاسه استوانه سفالی با طرح شمسه، اثری ظریف و چشم‌نواز از هنرهای سنتی ایران است که با فرم متناسب و ساختار ساده اما دلنشین خود، جلوه‌ای اصیل و هنری به فضای پیرامون می‌بخشد. هماهنگی میان قالب استوانه‌ای این کاسه و لطافت نقاشی اجراشده بر سطح آن، حضوری زیبا و تأثیرگذار پدید آورده و این اثر را به انتخابی شایسته برای دوستداران صنایع‌دستی و آثار ایرانی تبدیل کرده است. بر سطح این کاسه، هنر نقاشی زیرلعابی با طرح شمسه اجرا شده است؛ طرحی که با ترکیب‌بندی منظم و آرایشی متوازن، جلوه‌ای از ظرافت و زیبایی را در برابر نگاه قرار می‌دهد. نقش‌پردازی دقیق و هماهنگی اجزای بصری در این اثر، نشان از دقت و ذوق هنرمند در آفرینش جزییات دارد و کاسه را از یک ظرف ساده فراتر برده و به نمونه‌ای ارزشمند از هنر ایرانی بدل ساخته است. این کاسه، چه به‌عنوان عنصری دکوراتیو در چیدمان میز، بوفه یا ویترین و چه به‌عنوان اثری هنری در مجموعه‌ای از صنایع‌دستی، جلوه‌ای دلنشین و متمایز خواهد داشت. همچنین انتخابی درخور برای پیشکش نفیس و ماندگار است؛ پیشکشی که اصالت، ظرافت و جلوه‌ی هنر دست ایرانی را در قالب اثری کاربردی و تماشایی به همراه دارد. ویژگی‌های اصلی: - جنس: سفال با لعاب زیررنگ - سبک هنری: نقاشی زیرلعابی - طرح: شمسه - ابعاد: ۵ × ۱۱ سانتی‌متر - کاربرد: کاسه دکوراتیو، مناسب برای چیدمان هنری و پیشکش نفیس

نقاشی رنگ روغن فرایند نقاشی با رنگ روغن است که از آمیختن رنگدانه‌ها به روغن به عنوان چسب و پیونده بدست می‌آید. روغن به کار رفته در رنگ روغن از مواد متفاوت و با روش‌های مختلف تولید می‌شود که رایج‌ترین آنها، روغن بزرک، روغن دانه خشخاش، روغن گردو و روغن گلرنگ است.

ممکن است در موزه های مختلف آثار زیادی را دیده باشید که از جنس سفال بوده و بسیار قدیمی اند، با بررسی همین آثار کشف شده، انسان امروزی به این نتیجه رسید که از بین تمام صنایع بشری، سفالگری در میان قدیمی ترین صنعتها قرار می گیرد. گفته شده است زمانی که سبک زندگی انسانها از کوچ نشینی عشایری به ثبات کشاورزی تغییر یافت، مردم برای آبیاری محصولات خود آب را در سبدهای دستباف حصیری حمل میکردند ، آب رودخانه ها مقداری خاک رس در خود دارد این خاک رس در ظرف حصیری ته نشین می شد و با خشک شدن خاک رس شکل سبد به خود می گرفت. درنهایت مردم متوجه شدند که از این روکش های سفالی می توانند به عنوان ظروف محکم استفاده کنند آنها خاک رس را جمع می کردند به آن شکل می دادند و در آفتاب یا خاکستر داغ می پختند و گاهی آنها را با ابزارهای اولیه تزئین می کردند، بدین ترتیب بود که برای اولین بار ظروف سفالی متولد شدند. لعاب هم نوع خاصی از شیشه است که برای پوشش محصولات سرامیکی و سفالی بر روی بدنه آنها اعمال می شود، لعابها پس از ذوب شدن در کوره یک پوشش سخت ایجاد می کنند که با پوشاندن منافذ بدنه کالاهای سفالی، دوام آنها را افزایش می دهند. هنگامی که سفالگران ایرانی شروع به ساختن کوره های پیچیده تری برای پختن اشیاء سفالی خود کردند؛ مقداری از رسوبات مثل خاکستر و سودا به آن اضافه کردند و بدین ترتیب اولین نسل از لعابها مورد استفاده قرار گرفت. لعابهای سربی هم برای اولین بار در قرن هشتم به کار گرفته شد و به دلیل رنگ سفید و روشنی که بوجود می آوردند؛ مورد توجه قرار گرفتند. در طول این سالها لعاب به طور چشم گیری گسترش یافته و حدود ۱۰۰ سال است که رویکردهای جدید و متنوعی برای لعاب زنی ایجاد شده است.