میوه‌خوری باران این ظرف میوه‌خوری، تجسمی از همنشینیِ هوشمندانه فلز و شیشه است که جلوه‌ای باشکوه و درخشان به فضای پذیرایی می‌بخشد. پایه برنجیِ این اثر که با ظرافت و دقتِ هنرمندانه‌ی قلم‌زنی آراسته شده، تکیه‌گاهی استوار و در عین حال زیبا برای بدنه اصلی محسوب می‌شود. هم‌نشینیِ این پایه فلزی با کاسه‌ای از جنس آبگینه به رنگ فیروزه‌ای، تضادی اصیل و چشم‌نواز پدید آورده که یادآورِ رنگ‌های درخشانِ معماریِ سنتی ایران است و جلوه‌ای خاص به محیط می‌بخشد. هنرِ قلم‌زنی بر روی بخش‌های برنجی، هویتی اصیل به این ظرف بخشیده و نقش‌مایه‌هایی را به تصویر کشیده که از دلِ سنت‌هایِ کهنِ فلزکاریِ ایران برآمده‌اند. رنگِ فیروزه‌ایِ آبگینه، به این ظرف میوه‌خوری حالتی آرام‌بخش و متمایز داده که باعث می‌شود محتویاتِ درونِ آن، جلوه‌ای دوچندان داشته باشند. این اثر، محصولی است که با تکیه بر فرمِ پایه‌دارِ خود، توجه‌ها را به مرکزِ پذیرایی جلب کرده و به میزبان اجازه می‌دهد با سلیقه‌ای خاص از میهمانان خود پذیرایی کند. این ظرف نه تنها کاربردی برای سرو میوه، بلکه عنصری دکوراتیو برای آراستنِ بوفه‌ها و میزهای پذیرایی است. ترکیبِ درخششِ برنج و رنگِ فیروزه‌ای، آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای تکمیلِ چیدمان‌هایِ کلاسیک و مدرن تبدیل کرده است. این میوه‌خوری، نمادی از ذوقِ ایرانی در تلفیقِ متریال‌هاست که با ماندگاریِ خود، می‌تواند زینت‌بخشِ خانه‌ها و محفل‌های دوستانه باشد. ویژگی‌های اصلی: - جنس: فلز برنج مرغوب، آبگینه (شیشه) - سبک هنری: قلم‌زنی و آبگینه - رنگ: فیروزه‌ای (آبگینه) - ابعاد: ۲۳×۲۳×۱۶ سانتی‌متر - کاربرد: سرو میوه، دکوراتیو، پذیرایی

در طول تاریخ، بشر از فلزات مختلفی برای کاربردهای متنوعی بهره برده است؛ فلز برنج نیز از فلزات محبوب و کاربردی نزد بشر بوده است. اشیاء به جا مانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی، گواهی بر رواج استفاده از فلزات معدنی در ایران باستان است. همین ترویچ گسترده ی فلزات بین مردم باعث شد تا فلزات سخت توسط دستان هنرمندان ایرانی آب دیده شده و از آن برای ساخت اشیا فلزی که بر زیبایی محیط می افزود استفاده شود. معمولا این اشیای فلزی نمادی از یک مفهوم و یا نشانگر علایق هنرمند سازنده ی آن بوده است. کم کم بعد از رواج استفاده از این لوازم فلزی، مردم تمایل پیدا کردند تا ملزومات متمایز تری از دیگران داشته باشند تا از آن برای نمایش شأن و رتبه ی اجتماعی خود استفاده کنند، در این هنگام هنرمندان دست به کار شدند و با ابداع هنرقلمزنی که از باستان تا کنون سبک‌ها و روش‌های مختلفی را به خود دیده و مزین کردن ظروف و لوازم فلزی به نقش و نگارهای حکاکی شده که با استفاده از قلم‌های فولادی و چکش ایجاد می‌شدند و حتی در مواجهه با بلایای طبیعی نیز از بین نمی‌رفتند روحی تازه در احجام فلزی دمیدند. هنرمندان نقش‌ و نگارهای مختلفی را برای قلمزنی انتخاب می‌کردند که هر کدام روایتگر داستانی بخصوص در زمان خود است.

هنر بلور سازی دستساز یکی از هنرهای سنتی باستانی است که ریشه‌ای عمیق در تاریخ و فرهنگ بشریت دارد. شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که اولین آثار بلور سازی به هزاران سال پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد. ، زمانی که انسان‌ها برای اولین بار به استفاده از مواد معدنی شفاف و درخشان پرداختند و با استفاده از فنون ساده اما با دقت، بلورهای زیبایی را به وجود می آوردند که نه تنها برای زیبا سازی محیط زندگی بلکه برای اهداف مذهبی و آیینی از آن استفاده می شد. ایران از دیرباز یکی از مراکز مهم تولید و ساخت محصولات بلورین بوده است. آثار بلورین ایرانی از دوران هخامنشیان و ساسانیان تاکنون بازمانده‌اند و نشان از مهارت و هنر دیرین این سرزمین دارند. از سوی دیگر، کشورهای مختلف جهان، از جمله مصر و چین نیز دارای تاریخچه غنی دراین زمینه هستند که هر کدام با سبک و روش‌های منحصر به فرد خود شهرت یافته‌اند. آثار بلورین در بسیاری از جوامع نماد ثروت، زیبایی و هنرمندی است. هنر بلور سازی دستساز نیز با وجود تکنولوژی‌های مدرن، همچنان اصالت خود را حفظ کرده و به عنوان یکی از دستاوردهای بزرگ هنری بشر باقی مانده است.