نرخ یورو 2,120,000 ریال

فیروزه کوبی

شکلات خوری مینیاتوری مس فیروزه کوب سایز 13 (10757)

موجود در انبار 5

قیمت (یورو) 80
قیمت (ریال) 169,600,000
هزینه ارسال (ریال) 4,240,000
هزینه بسته بندی (ریال)
5,300,000

ویژگی

وزن 500 گرم
وزن بدون بسته بندی 174
طول 8
عرض 8
ارتفاع 13

درباره محصول

شکلات‌خوری ارمغان هنر فیروزه کوبی از جلوه‌های اصیل و فاخر صنایع دستی ایران است که در آن، قطعات کوچک سنگ فیروزه با دقتی چشم‌گیر و با استفاده از چسب‌های مخصوص بر سطح ظروف فلزی نشانده می‌شوند. در این هنر، استادکار با چیدمان منظم و هنرمندانه‌ی این نگین‌های معدنی، سطحی یکدست و درخشان ایجاد می‌کند که بازتابی از زیبایی و اصالت هنر ایرانی است. هم‌نشینی رنگ لاجوردی و فیروزه‌ای سنگ‌ها با درخشش فلز مس، اثری بی‌نظیر و چشم‌نواز پدید می‌آورد. این شکلات‌خوری زیبا از فلز مس مرغوب ساخته شده و سطح آن با هنرمندی تمام با سنگ‌های فیروزه اصل آراسته شده است. فرم مینیاتوری و ظریف ظرف، زمینه‌ای مناسب برای نمایش تراکم و نظم فیروزه‌ها فراهم کرده و درخشش سنگ‌ها در کنار تلالو مس، جلوه‌ای پرنقش‌و‌نگار و فاخر به اثر بخشیده است. دقت در جانمایی نگین‌ها و پرداخت نهایی صاف و صیقلی، مهارت و حوصله استادکار را به زیبایی نمایان می‌کند. این اثر کاربردی و دکوراتیو، انتخابی مناسب برای پذیرایی‌های خاص، چیدمان میزهای پذیرایی و افزودن جلوه‌ای لوکس و اصیل به محیط است و می‌تواند به‌عنوان پیشکشی ارزشمند برای مناسبت‌های مختلف مورد استفاده قرار گیرد. ترکیب مس و سنگ فیروزه، این شکلات‌خوری مینیاتوری را به قطعه‌ای باشکوه و دارای هویت هنری تبدیل کرده است. ویژگی های اصلی: - جنس: فلز مس مرغوب و سنگ فیروزه اصل - طرح: فیروزه‌کوبی دستی - سبک هنری: فیروزه‌کوبی سنتی - ابعاد: ۸ × ۸ × ۱۳ سانتی‌متر - کاربرد: پذیرایی، دکوراتیو و پیشکشی ارزشمند
سنگ؛ تکه ای از جان زمین است که در نظر فراعنه ی مصر و امپراطورهای آتن و پادشاهان ایران باستان گرفته تا هنرمندان بعد از اسلام، زیبنده ی اهرام و کاخ های مجلل اختصاصی یا مساجد همگانی بوده است و هنرمندان هر دوره با آیین ویژه ی خود، حاجت بزرگان را لبیک می گفتند و جان زمین را در خانه ها و کاخ ها یا گوشه کنار شهر جاری می‌کردند. کشف سنگ های کمیاب تر، جلوه ای جدید به رگ و ریشه ی زمین داد و سنگ ها و گوهرهای قیمتی نه به سبب زیبایی بلکه بخاطر قدرت جادویی نهفته در آنها بها پیدا کردند و طولی نکشید که بر نگین انگشتر انسان ساکن شدند. فیروزه هم سالها تنها در میان ساکنان انگشتر بوده است اما هنرمندان فیروزه کوب در قرن اخیر تکه های کوچک تری از آن را که ناخواسته هنگام استخراج از معدن به وجود می آمدند، با خلاقیت و روشی هنرمندانه بصورت یکپارچه کنار هم چیدمان کرده و با جلا دادن آن اینبار فیروزه به شیوه ای جدید در ظروف و زیورآلات مستقر شد و هنرمند ایرانی باعث شد تا جریان این روح استوار زمین از برازنده ترین معدن جهان در پیکر سنگ هایی روانه شود که با رنگ بی مانندشان، به نام خود، رنگی تازه را برای اهل زمین آفریده بودند؛ فیروزه های فیروزه ای که نام شان از دل واژه ی پیروز برآمده چرا که هرکس آنها را در کنار خود داشته است، کامیاب و موفق می شده است. پس از یافتن سنگهای فیروزه درشهر سوخته، باستان شناسان قدمتی هفت هزار ساله برای آن تخمین زده اند. گرچه سنگ است، اما چون آب بر نظر بیننده روان است و همان اندازه حیات بخش؛ شاید به همین سبب بسیاری معتقد بودند فیروزه؛ نه یک گوهر تزئینی، بلکه همراهی حیاتی است چراکه کم سویی را از چشم، افسردگی را از روان و انرژی تاریک بدخواهان را از صاحب خود دور می کند.