شکلات‌خوری شهداد هنر فیروزه‌کوبی از چشم‌نوازترین و لوکس‌ترین شاخه‌های صنایع دستی ایران است که همنشینی شگفت‌انگیز دو عنصر اصیل طبیعت و هنر یعنی مس و سنگ فیروزه را به نمایش می‌گذارد. در این شیوه‌ی هنری فاخر، استادکار با ذوق و بردباری فراوان، قطعات ریز و یکدست سنگ فیروزه نیشابور را بر سطح بستر مسی با نظمی چشم‌نواز می‌نشاند و در پایان با پرداخت و صیقل‌کاری، جلایی درخشان و سطحی صیقلی پدید می‌آورد. پیوند میان گرمای سرخ‌گون فلز مس و آبی آرامش‌بخش سنگ‌های طبیعی فیروزه، اثری با هویت منحصربه‌فرد، تضاد رنگی خیره‌کننده و اصالتی ماندگار در هنرهای دستی خلق می‌کند. این شکلات‌خوری زیبا بر پایه مس مرغوب ساخته شده و سطح بدنه آن با هنر ظریف و دقیق فیروزه‌کوبی آراسته شده است. چیدمان متراکم و منظم سنگ‌های فیروزه در کنار سطوح مسی درخشان، ظاهری باشکوه، مجلل و متوازن به این ظرف بخشیده است. دقت در زیرساخت مسی، استحکام نصب سنگ‌ها و پرداخت و پوشش محافظ نهایی، نمایانگر مهارت دست هنرمند و تعادل بصری بی‌نقص در این اثر هنری است. این اثر کاربردی و دکوراتیو، انتخابی ایده‌آل برای ارتقای حس و حال هنری فضاهای داخلی و میزهای پذیرایی است و به‌زیبایی اصالت هنر سنتی و جلوه لوکس معاصر را در کنار هم به نمایش می‌گذارد. با تکیه بر متریال ارزشمند مس، سنگ طبیعی فیروزه و هنر فاخر فیروزه‌کوبی، این ظرف شکلات‌خوری گزینه‌ای برازنده و پیشکشی فوق‌العاده نفیس و به‌یادماندنی برای اهالی فرهنگ و علاقه‌مندان به هنرهای دستی محسوب می‌شود. ویژگی های اصلی: - جنس: فلز مس مرغوب و سنگ طبیعی فیروزه - طرح: فیروزه‌کوبی موزاییکی - سبک هنری: فیروزه‌کوبی - ابعاد: ۱۹ × ۱۰ × ۱۰ سانتی‌متر - کاربرد: پذیرایی، دکوراتیو، چیدمان منزل و پیشکشی ارزشمند

سنگ؛ تکه ای از جان زمین است که در نظر فراعنه ی مصر و امپراطورهای آتن و پادشاهان ایران باستان گرفته تا هنرمندان بعد از اسلام، زیبنده ی اهرام و کاخ های مجلل اختصاصی یا مساجد همگانی بوده است و هنرمندان هر دوره با آیین ویژه ی خود، حاجت بزرگان را لبیک می گفتند و جان زمین را در خانه ها و کاخ ها یا گوشه کنار شهر جاری می‌کردند. کشف سنگ های کمیاب تر، جلوه ای جدید به رگ و ریشه ی زمین داد و سنگ ها و گوهرهای قیمتی نه به سبب زیبایی بلکه بخاطر قدرت جادویی نهفته در آنها بها پیدا کردند و طولی نکشید که بر نگین انگشتر انسان ساکن شدند. فیروزه هم سالها تنها در میان ساکنان انگشتر بوده است اما هنرمندان فیروزه کوب در قرن اخیر تکه های کوچک تری از آن را که ناخواسته هنگام استخراج از معدن به وجود می آمدند، با خلاقیت و روشی هنرمندانه بصورت یکپارچه کنار هم چیدمان کرده و با جلا دادن آن اینبار فیروزه به شیوه ای جدید در ظروف و زیورآلات مستقر شد و هنرمند ایرانی باعث شد تا جریان این روح استوار زمین از برازنده ترین معدن جهان در پیکر سنگ هایی روانه شود که با رنگ بی مانندشان، به نام خود، رنگی تازه را برای اهل زمین آفریده بودند؛ فیروزه های فیروزه ای که نام شان از دل واژه ی پیروز برآمده چرا که هرکس آنها را در کنار خود داشته است، کامیاب و موفق می شده است. پس از یافتن سنگهای فیروزه درشهر سوخته، باستان شناسان قدمتی هفت هزار ساله برای آن تخمین زده اند. گرچه سنگ است، اما چون آب بر نظر بیننده روان است و همان اندازه حیات بخش؛ شاید به همین سبب بسیاری معتقد بودند فیروزه؛ نه یک گوهر تزئینی، بلکه همراهی حیاتی است چراکه کم سویی را از چشم، افسردگی را از روان و انرژی تاریک بدخواهان را از صاحب خود دور می کند.